روش های وصول مهریه

روش های وصول مهریه

همین که عقد واقع شود، زن مالک مهر المسمى یعنی مهریه ای که در عقدنامه ثبت شده است می شود. فرقی نمی کند که مهریه سکه باشد یا پول یا زمین و خانه و یا هر کاری که به نفع زن باشد. بنابراین مرد وظیفه دارد مهریه همسرش را بپردازد و این که گفته می شود کی مهریه داده و کی گرفته، نمی تواند خیال مرد را از این که همسرش مهریه را به اجرا نمی گذارد، راحت باشد و تن به هر میزان مهریه ای را بدهد.
آمار طلاق و این که بیشتر طلاق ها در ۵ سال اول از زمان ازدواج رخ میدهد باید مورد توجه مردان باشد که به هر حال زن نیز که در وقوع طلاق متضرر می شود نمی تواند به راحتی به خانه پدر بازگردد و چون بسیاری از آنها شاغل نیستند لذا برای آن که یک پشتوانه مالی حداقلی برای خود داشته باشند تلاش می کنند مهریه خود را به اجرا گذارند و اگر مهریه عندالمطالبه باشد و مرد نخواهد بپردازد در هر حال زن دو راه برای وصول مهریه دارد:

روش اول: از طریق اجرای ثبت شاید بسیاری از بانوان ندانند که برای وصول مهریه به جای مراجعه به دادگاه خانواده می توان از یک روش غیرقضایی و راحت تر نیز استفاده کرد و آن وصول مهریه از طریق صدور اجرائیه ثبتی است. چون طبق مواد ۹۲ و ۹۳ | قانون ثبت و اسناد و املاک هر کسی طلبی از فردی داشته باشد اعم از این که منقول (خودرو – پول و سکه) و یا غیرمنقول (زمین – آپارتمان باشد و مستند به سند رسمی باشد بدون نیاز به رجوع به دادگاه لازم الاجرا است و از آن جایی که مهریه طلب زن از مرد محسوب میشود و در سند رسمی ازدواج نیز ثبت شده لذا زن می تواند از طریق اجرای ثبت مهریه اش را به اجرا گذاشته و آن را وصول کند. بر حسب این که مهریه ای که در عقدنامه ثبت شده جزو اموال منقول و یا غیرمنقول باشد، مرجع صدور اجرائیه متفاوت است. اگر مهریه که در سند ازدواج نوشته شده، جزء اموال منقول مانند سکه طلا یا وجه رایج باشد مرجع درخواست و صدور اجرائیه دفترخانه است.

روش دوم: ازدواجی است که خطبه عقد را جاری و سند ازدواج را تنظیم نموده ۔ اگر مهریه جزء اموال غیرمنقول ثبت شده در دفتر املاک اداره ثبت و دارای سند رسمی باشد مرجع درخواست و صدور اجرائیه دفترخانه اسناد رسمی است که آن سند را تنظیم نموده است مانند سند مالکیت آپارتمان
نکته: نسبت به اموال غیرمنقولی که در دفتر املاک اداره ثبت سابقه ثبت ندارند امکان صدور اجرائیه مقدور نمیباشد.

 

مطالبه مهریه از طریق دادگاه خانواده

زوجه (زن) می تواند برای مطالبه مهریه به دادگاه خانواده مراجعه کند. برای این منظور باید کپی عقدنامه را ضمیمه دادخواست کرده و از طریق دفاتر خدمات قضایی اقدام به طرح دعوا به خواسته مطالبه مهریه علیه زوج (شوهر) نماید و اگر مرد قب؟ مهریه همسرش را نپرداخته باشد دادگاه وی را محکوم به پرداخت یکجای مهریه می نماید.

اما طبق قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی این فرصت نیز برای ن فراهم گردیده تا در صورت اثبات اعسار از پرداخت یکجای تمام بتوانند از طریق معرفی دو نفر شاهد دادگاه را متقاعد به پرداخت فی مهریه کنند. در این حالت معمولا دادگاه های خانواده قسمتی از مهریه را به صورت پیش پرداخت مورد حکم قرار میدهند مثلا ۱۵ سکه تمام بهار آزادی که یک جا باید پرداخت شود و مابقی به صورت ماهانه مثلا با توجه به وضعیت مالی و توان اقتصادی و شغل مرد حکم می شود که هر ماه نیم سکه یا هر دو ماه یک سکه تمام بهار آزادی به قسمت اجرای احکام شعبه ای که رأی صادر کرده تسلیم نماید و زن نیز طی رسیدی به صورت ماهانه سکه ها را دریافت می کند.

تامین خواسته یکی از اقداماتی که بیشتر خانم ها قبل از دادخواست مهریه و یا هم زمان با آن انجام میدهند این است که برای تضمین پرداخت مهریه از سوی مرد، تا زمان صدور رای قطعی آن دسته از اموال مرد که بلامعارض بوده و جز مستثنیات دین نباشد را توقیف کنند تا مبادا مرد آن دسته از اموال را تلف کند یا به دیگران انتقال دهد و مانعی برای پرداخت مهریه بوجود بیاورد. مانند توقیف خودرو، یا توقیف آپارتمان یا توقیف حقوق ماهیانه مرد. به این اقدام در ماده ۱۰۸ قانون آیین دادرسی مدنی تامین خواسته گفته می شود.

برخی از اموال مرد قابل توقیف از طریق تامین خواسته نمی باشد مانند پول پیش خانه یا قرض الحسنه، یک دستگاه آپارتمان در حد شأن و منزلت مرد، ابزارآلات کسب و کار، اثاثیه اولیه و موردنیاز زندگی در حد رفع حاجت جزء مستثنیات دین محسوب شده و به هیچ وجه قابل توقیف نیستند البته اگر ارزش این وسایل زیاد باشد و مردی برای فرار از پرداخت مهریه خانه ای چند میلیاردی خریده شود، این خانه جزء مستثنیات دین محسوب نمی شود. و همین طور در مورد خودروهای گران قیمت.

اما اگر مرد دو دستگاه آپارتمان داشته باشد یکی از آنها قابل توقیف است. منظور از توقیف در حالت تامین خواسته، توقیف قضایی است یعنی فقط جلوی نقل و انتقال اموال گرفته میشود و نه توقیف فیزیکی یا حقیقی چون فقط پس از صدور رأی قطعی امکان توقیف فیزیکی وجود دارد و نه قبل از آن اگر شوهر شاغل باشد، در زمان زوجیت یک چهارم حقوق ماهیانه مرد قابل توقیف است که تا زمان صدور حکم قطعی هر ماه از طرف کارفرمایا شرکت یا ارگانی که مرد در آن کار می کند به صندوق سپرده دادگستری واریز میشود و بعد از صدور حکم قطعی به زن داده میشود.

نکته آخر این که اگر مرد شاغل نباشد و اموال قابل توقیفی هم از او قابل شناسایی نباشد زن نمی تواند اقدام به تامین خواسته نماید اما بعد از صدور رای قطعی در اجرای ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی، می توانند درخواست حبس مرد را نماید. و مرد (زوج) نیز همان طور که قبلا گفتیم می تواند فورا دادخواست اعسار از پرداخت یکجای مهریه را به دادگاه خانواده تقدیم کند که در فصل بعدی به طور کامل نحوه ی تقاضای اعسار را شرح میدهیم.

هنوز امتیازدهی نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



شروع به تایپ کنید و برای جستجو Enter را فشار دهید